In Bekering, Het leven, Islam

Zoals eenieder, heb je up en downs in je leven. Momenten die jouw als persoon erg aantrekken. Momenten dat je het even niet meer weet of zelfs geen uitweg kan vinden! Je snap simpel weg niet waarom dingen gebeuren en bij wie kan je echt even je hart luchten zonder tegen vragen te krijgen of meningen. Een paar jaar geleden zat ik dus in zo een situatie.

Begon me af te vragen waarom de dingen gebeuren zoals ze zijn. Wat Überhaupt de reden is van mijn bestaan?


Vanaf mijn puberteit was de Islam al in mijn leven.

Zei iemand iets negatief over de islam, begon ik de moslim te verdedigen. Had 0,0 kennis over de Islam maar het kon niet zo zijn dan alle moslims slecht waren.

Van huis uit ben ik katholiek opgegroeid. Nou, echt katholiek opgegroeid kan je niet noemen! Wij kwamen alleen in een kerk als er iemand ging trouwen of als iemand overleden was! Had dan ook helemaal geen connecties tot de kerk.

Tijdens mijn bezoeken aan Turkije genoot ik elke dag van de Adhan (gebedsoproep). Zat dan in stilte ernaar te luisteren. Beste moment vond ik bij het ochtendgebed (fadjr). Liggend in me bed en niemand die ik hoorde. Als ik op straat was, kon ik vrijwel stil staan en stopte ik met praten om van het “geluid” te genieten. Irriteerde me dan ook aan de mensen om me heen, waarom gingen zij er toch doorheen praten? Na een aantal dagen dit te hebben ervaren, ben ik toch maar naar een Turkse man afgestapt om te vragen wat de man nou eigenlijk zei?

Kan me ook nog goed herinneren dat ik eens in discussie was met moslims. Vragen stellen: Waarom gaan kindjes dood? Waarom is er oorlog? Waarom zoveel onrecht? De typische vragen die gesteld worden en ik wou antwoorden hebben!

Je zult het nooit begrijpen, jij bent een ongelovige! was hun reactie!!

En daar loop je dan een aantal jaren later met khimar en Islam in je hart! Alhamdulillah!

Mijn zoektocht!

Waar begin je eigenlijk als je met de vraag zit over “het leven”. Is hier überhaupt wel een antwoord op? Begon weer eens door de Bijbel te bladeren maar het trok me helemaal niet. Ik kon mijn concentratie er niet bijhouden en heb hem dan ook nooit uitgelezen.

De interesse in de islam was er al maar alles was onbekend. Zelfs dat er vertaling was van de koran wist ik niet eens.

In mijn omgeving waren er een handje vol moslims maar ik kwam er niet uit met hun. Wellicht omdat de kennis er niet was of dat ik “te moeilijk” was. Ook had ik veel te maken had met culturele dingen, kon dus geen goed beeld krijgen van de islam. Ook waren bepaalde activiteiten wat mijn niet lekker zat. Dit blijkt dan ook achteraf cultuur te zijn.

Zoek tocht op internet heeft mijn toen veel geholpen. Kwam op forums terecht waarbij ik sprak met verschillende mensen uit verschillenden laden en culturen. Alhamdulillah, kreeg ik al vrij snel een beter beeld hoe de islam moest zijn.

Op een gegeven moment werd er verteld dat ik naar de Koran moest luisteren als ik niet lekker in me vel zat! Mijn reactie was eigenlijk verbaast en vond het ook een beetje onzin. Kreeg een link van YouTube en daar zat ik dan! Geheel weg te dromen, me hart voelde zich helemaal op zijn gemak!

You Say i'm a Dreamer But i'm Not The Only ONE

Contacten

  1. Algerije
  2. Marokko
  3. Turkije
  4. Egypte
  5. Saudi arabia
  6. Yemen
  7. Qatar
  8. Kuweit
  9. Palestina
  10. Jordan
  11. Frankrijk
  12. Belgie
  13. Engeland
  14. spanje
  15. Usa
  16. Oman
  17. Pakistan

Waar ik tegen aan liep

  1. Waar begin ik ?
  2. Welke stroming is juist?
  3. Wat is culture en wat is islam?
  4. Hoe zullen Familie/vrienden reageren?
  5. Hoe met mijn werk?
  6. Hoofddoek?
  7. Ik kan nooit het gebed leren in het arabisch!

Verdiepen in de islam

Begon steeds meer boeken te lezen en verhalen te vergelijken. Ik was opzoek naar antwoorden en er waren twee punten die mijn erg aansprak.

Verhalen van de profeten: wat een wijsheid, eerlijkheid, vertrouwen en rechtvaardigheid van onze profeten. Maar ook koppigheid, hebzucht en gierigheid van de volkeren. Kortom: Het leven waar we nu ook in zitten!

Wonderen van de Koran: Hoe is de aarde gemaakt, ontwikkeling van een baby, de mieren of de bijen, de zee of het ijzer. Je begint jezelf aftevragen hoe het toch mogelijk is dat zulke aspecten vernoemt zijn in een boek die als honderden jaren oud is. Je kan het niet verklaren! Alleen dat er een Schepper is die alles gecreëerd heeft.

Er zijn zo veel dingen om op te noemen. Ik zonk helemaal weg in de islam. Dit heeft ongeveer een jaar geduurd voordat ik antwoorden had en ik de volgende stap kon zetten. Inmiddels begon ik de wudu te verrichten en het gebed te leren. (Tips volgen in een andere blog)

Ook heb ik in de tussentijd een droom gehad, een droom die voor mij de doorslag gaf om de Shahada uit te spreken. Zie mijn andere blog


Shahada

Was inmiddels al een paar keer in de blauwe moskee in Amsterdam geweest, Volgde de lessen (Tafsir van Surah Yusuf) bij Remy Soerkirman. Bij de tweede bijeenkomst was ik er helemaal klaar voor. Ik vroeg een zuster of ik de shahada vandaag kon uitspreken en uiteraard was dat mogelijk!

Ik wou het niet voor het volle publiek doen maar gewoon knus met een aantal mensen om me heen. Nadat de les was afgelopen bleef ik met een klein aantal zusters achter om mijn shahada uit te spreken.

أَشْـهَدُ أَنْ لا إِلـهَ إِلاّ الله ، وَأَشْـهَدُ أَنَّ مُحَمّـداً عَبْـدُهُ وَرَسـولُه

Ik getuig dat er geen god is die het recht heeft aanbeden te worden behalve Allah, en ik getuig dat Mohammed Zijn dienaar en Boodschapper is.

 Hoe voel dat?

Ik probeer nog steeds de juisten worden te vinden wat deze beleving beschrijft.

Remy herhaalde de Shahada zowel in het Arabische en in het Nederlands. Ik zat op me knieën in de moskee, spreek de woorden uit.

Het leek wel of mijn lichaam geheel verlicht werd. Alsof de bakstenen van me schouders weg gehaald is. Alle nare omstandigheden waren er niet meer, alleen ik en mijn schepper. Ik voelde een warm en vredig gevoel vanbinnen. Mijn hart die tot rust kwam en langzaam gleden de warmen tranen over mijn gezicht!!!

Het is alsof er iets naar binnen gaat. Dit gevoel kan je gewoon niet beschrijven. Het gevoel dat vanaf je hoofd naar je schouders, je hart binnen gaat en vervolgens je tenen bereikt, is niet op papier te zetten! Dit gevoel kan ik ook niet vergelijken met een ander gevoel dat ik ooit beleefd heb! Je kan het beschrijven als een licht wat je lichaam binnendringt,

Het Licht van onze schepper!

 

Recommended Posts

Leave a Comment