In Bekering

Regelmatig krijg ik de vraag hoe mijn ouders reageerde op mijn bekering. Waar ik tegen aan liep en hoe zij er mee omgaan.

Mijn lieve moeder.

Ik had met mijn moeder al gesproken dat ik geïnteresseerd was in de Islam. Ze was wellicht teleurgesteld in mijn keuze maar ze gaf al snel aan dat wanneer ik gelukkig ben, zij ook gelukkig is. De gesprekken over de Islam waren erg moeizaam en ze begrijp niet geheel waarom ik deze keuze maakte. De discussie over het leven en de dood, Kinderen die dood gaan en oorlogen kwamen al snel te spraken met resultaat dat “Wanneer God zo goed is, Waarom gebeurd dit dan?”. Ik probeer tot op de dag van vandaag haar te vertellen hoe er mee om te gaan en welke functie wij hebben. Maar helaas heeft dit niet altijd geholpen.

De Hoofddoek was ook een punt waar we over spraken en aan de ene kant was er begrip maar aan de andere kant ook onbegrip. Ze gaf als eerste instantie aan dat het best zonde is om mijn eigen te bedekken. je kunt er tenslotte ook gewoon fatsoenlijk en netjes uitzien zonder een hoofddoek. En uiteraard dit kan ook. Niet elke kleding stijl is ordineer maar ik maakte bewust een keuze om mijn geheel te bedekken.

“Ach meid, we maken ons druk tegenwoordig maar je oma heeft ook jaren lang met een hoofddoek gelopen en lange rokken”

En dat is ook zo, wie de geschiedenis van Nederland induik komt al snel tegen dat ook de vrouwen zich totaal bedekken uit eer, respect of geloofsovertuiging. Alhamdulillah dat mijn moeder dit inzicht heeft en hier ook rust bij vind.

Mijn vader

O wat was ik zenuwachtig om het aan mijn vader te vertellen dat ik mijn eigen wou bekeren. Ik heb enorm veel respect voor hem en wou hem niet kwetsen. Ik denk dat ik nog nooit zo iets moeilijks heb gedaan maar eerlijkheid duurt het langs. Ik vond hoe dan ook dat hij het van mijn moest horen! Ik besluit om met mijn vader op de fiets te stappen en begin twijfelend te vertellen dat ik geloof in de islam. Ik was zo zenuwachtig dat de tranen bijna in me ogen stonden en was ontzettend bang dat hij boos zou zworden of iets zou zeggen wat mij zou kwetsen!

Hij gaf aan dat dit helemaal niet zijn ding is en hij wilt ook niet dat ik hem opdring met dat gedoe. Maar als ik gelukkig ben, kies er voor.
Het eerste punt was bereikt maar ik was nog helemaal niet klaar. Ik moest hem ook nog even vertellen dat dit de laatste keer was dat hij me zonder hoofddoek zou zien buiten. Ik wist nou niet wat ik erg vond om te vertellen, hoofddoek of mijn bekering?

“Pap, vandaag is de laatste keer dat u mijn op deze manier ziet. Ik zal vanaf heden ook een hoofddoek gaan dragen.”

Afwachten op zijn preek was dit zijn reactie SubhanAllah.

“Wat is hier zo erg aan. Ik draag een pet een ander een hoed en jij een hoofddoek. Maakt het ons verschillend?”

Ik wist niet wat ik hoorde en was Allah zo dankbaar voor dit en was overtuigd dat Allah mijn Dua’s heeft verhoord.

Wat zijn ze trots op hun dochter!

Toen ik dit hoorde was ik verbaast of onbegrip…. maar ze waren trots omdat ik keuze heb gemaakt en ik heb mijn eigen niks aangetrokken wat anderen er van vonden. Ondanks dat het soms zwaar was en ik dingen verloor. Mijn vader vond dit geweldig om te zien en hij gaf aan dat als zijn dochter iets wilt en overtuig is hiervan. Zij een bewuste keuze maakt en hier voor vecht! Dit is wat ik meegekregen heb van mijn ouders, dus ze kunnen zeggen dat deze eigenschap goed ontwikkeld is

Conclusie:

We denken vaak dat ouders ons in de steek laten, boos worden, teleurgesteld zijn. En ja dit kan ook gebeuren maar gelukkig is dit niet altijd het geval. De connectie tussen een moeder en een kind is enorm sterk en wij zijn snel geneigd om van het negatieven uit te gaan. Betekend dit dat wij onze ouders vaak onderschatten? of is de duivel met ons aan het spelen? Het houd vele bekeringen tegen om uiteindelijk de shahada uit te spreken omdat ze zo bang zijn voor reactie van anderen. Maar ik hoop dan ook dat mijn verhaal het tegendeel kan bewijzen en zo zijn er vele zusters wie dit ook ervaren hebben? Wil jij ook graag jou verhaal delen? Neem dan gerust contact op en inshaAllah zal ik uw verhaal ook delen als inspiratie voor anderen.

Kortom: Het viel eigelijk allemaal wel mee en heb nog nooit zo een sterke band gehad met mijn moeder!
Wil je ook graag weten hoe het was bij de eerste ontmoetingen met hoofddoek? Volg de blog

Recommended Posts

Leave a Comment