In Algerije, Emigratie, Het leven

We hebben inmiddels al een hele weg bewandelt en het lijkt er op dat het eind eindelijk in zicht is! En de verblijfsvergunning is dichterbij dan ooit.

Inmiddels zijn we al anderhalf jaar getrouwd en zijn mijn papier nog niet rond! Dit niet vanwege de overheid maar pure gemakzucht vanaf ons kant vandaan. Wij hadden dan ook een jaar geleden een hele lijst ontvangen met de benodigdheden voor mijn verblijfpapieren. Dit hebben wij steeds maar uitgesteld of beter gezegd we kwamen er gewoon weg niet aan toe.

Mijn man werk 5 dagen in de week en hij moet echt vrij vragen om dingen te regelen, dit zou uiteraard geen probleem zijn als je alles in een dag kan verrichten. Maar de afstanden zijn vaak ver weg van elkaar en niet alles gaat zo soepel als in Nederland! Uiteraard met een beetje geduld kom je er uiteindelijk wel en we leven ten slotte 1 keer dus waarom zouden we ons zo druk moet maken.

Zo ging het een jaar lang en inmiddels is mijn jaar visum bijna verlopen. De tijd van “geen druk” maken wordt nu toch wel even anders. We hebben even 2 dagen vol op heen en weer gereden en uiteindelijk bij het politie in Zeralda aangekomen. Nou wat waren we blij met onze dik gevulde map, eenmaal aangekomen werden we al vrij snel bij de verantwoordelijke persoon in kantoor gebracht en met de vraag waarom we geen afspraak hadden. Mijn man kijk met verbazing naar de 2 personen en zeg dat hij hier gisteren was om iets te laten keuren of het goed was. Waarom heeft hij dit niet aangegeven ? Ik had meteen een afspraak kunnen maken en was vandaag dan gewoon naar me werk gegaan!

Zoals gebruikelijk valt er vaak veel te regelen en zij de mevrouw dat ze wel even een gaatje vrij kon maken en daar zate we dan. In het kantoortje met een heerlijke airco beetje aan het afkoelen van het hete weer van buiten. Vraag de vrouw aan mijn man waar hij mijn gevonden heeft? Ze zit me vol bewondering naar mijn te kijken en gaat verder met praten. Mijn man begint te vertalen en zegt dat zij aangaf dat wij moslim toch eens naar ons zelf moeten kijken. We rennen achter het leven aan en vergeten ons geloof soms. En nu zit hier iemand met niqab weg uit het europa en ze is helemaal blij. Ze vraag Allah om ons alle te vergeven voor de tekortkomingen en word al weer snel weggeroepen omdat er iemand zou zijn waarbij alle papier verlopen zijn!

Me man en ik blijven achter en wachten tot dat we uiteindelijk geroepen worden! En dan is het zover, we mogen in een klein ruimte waarbij een man en een vrouw aanwezig zijn. De man begint tegen mijn echtgenote te praten en ik zie aan zijn houding dat hij zich er ongemakkelijk voelt! ik begreep al wat er aan de hand was! Ik moest mijn niqab afdoen en er moeste vinger afdrukke gemaakt worden waarbij de man mijn hand moest aandrukken. Mijn echtgenote glimlach naar de meneer en zegt dat wij dit uiteraard begrijpen en dat het uiteraard geen probleem is! De vingerafdrukken zijn gemaakt en de man loop haastig het kamertje uit. De vrouw vraag vriendelijk of ik mijn niqab af wil doen voor de foto.

Tewijl wij aan het wachten zijn  realiseer ik weer goed waarom wij nou voor Algerije hebben gekozen. Of de mensen nou wel of niet met de islam bezig zijn, er is een enorme begrip voor de keuze die iemand anders maakt! De normen en waarde is dan ook wel even anders dan in het koude kikkerlandje.

Nog even wachten en ik krijg een A4tje waar mijn pasfoto aan vast geniet zit! Dit is mijn tijdelijk verblijfsvergunning van 3 maanden! Over 3 maanden moet ik terug komen en dan zal InshaAllah mijn vergunning klaar zijn of ik krijg een stempel voor een nieuwe 3 maanden verblijf!

Recent Posts
Comments

Leave a Comment